به هوای تو

شب ها میان صحن شما نور می وزد

نزدیک می وزد، اگر از دور می وزد

هر کس که پر گرفت در این سر سرای نور

دورش فرشته می وزد و حور می وزد

میهوت می شوند تمام مناره ها

آیا نسیم صحن تو از طور می وزد ؟!

دف می زنند اهل زمین ، اهل آسمان

کِل می کشند هلهله و شور می وزد

ایوان آینه پُرِ ریحانه می شود

عطر گلاب و سدره و کافور می وزد

جان تو را کدام غزل بی قرار کرد؟!

عطر که از هوای نشابور می وزد؟!